زمانی که بیش از نصف مدارس کلان شهرها از امکانات بسیار ضعیف برخوردار است و یا حتی در بعضی روستاها مدرسه ای وجود ندارد...
زمانی که حقوق دبیران را که به طور مستقیم با دانش آموزان ارتباط دارند را به موقع پرادخت نمی کنند...
یا زمانی که ارزش علم و دانشمند آنقدر پایین است که دانشمندان ما یکی پس از دیگری ترور نی شوند...
زمانی که در صداوسیما و رسانه های ما به جای ادیبان و دانشمندان از هنرپیشه ها دعوت می کند
یا زمانی که از بین این همه جاده و خیابان تنها نام بلواری به پرفسور حسابی می رسد...
وحتی زمانی که سروده سعدی در خود شیراز روی تابلو به اشتباه نوشته می شود
نتیجه اش می شود اینکه ما الان کشوری جهان سومی هستیم.تعجب هم ندارد.
به نظر من شعارها،وزیر عوض کردن ها یا نظام آموزشی جدید آوردن ها هیچ موثر نیست زمانی که علم ارزشی ندارد!!
برچسب:
نویسنده: مینا رحیمی